Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
       

Historia EMPiKu

EMPiK (akronim od Elektronika Muzyka Prasa i Książki) to działająca w Polsce i na Ukrainie sieć sprzedaży książek, wydawnictw muzycznych, filmów, gier i programów komputerowych oraz prasy.
Historia EMPiK-ów sięga istniejących w okresie PRL-u Klubów Międzynarodowej Prasy i Książki (KMPiK, gdzie pierwsza litera K nie była wymawiana, więc nazwa brzmiała tak samo). Można było tam bezpłatnie poczytać polskie i, za pozostawieniem dowodu tożsamości pod zastaw, obcojęzyczne książki i gazety. Kluby były wyposażone w kawiarenki (kawa, herbata, napoje gazowane, czasem ciastka), szatnie i ubikacje i mogły działać jako wystawy artystyczne oraz, po przestawieniu foteli, normalnie ustawionych wokół niskich stolików, jako miejsca spotkań z artystami i kameralnych koncertów. Niektóre kluby były w tym celu wyposażone w fortepiany.

Spółka EMPiK powołana została do życia w 1991 przez Jacka Dębskiego (z ramienia RSW Prasa-Książka-Ruch), biznesmena Janusza Romanowskiego (byłego funkcjonariusza ORMO) i Yarona Brucknera. RSW Ruch wniósł aportem do spółki 74 placówki KMPiK. W 1994 firmę EMPiK Sp. z o.o. nabył od Skarbu Państwa koncern Eastbridge N.V. z siedzibą w Holandii.
Aktualnie (2008) sieć działa w ramach należącego do Eastbridge NFI Empik Media & Fashion (wcześniej NFI Hetman), grupy zarządzającej w Polsce również markami: Aldo, Esprit, Chanel, Clarins, Dior, Mexx, Sephora, Zara, Shiseido, Smyk.

Oprócz tego sieć posiada także laboratoria fotograficzne działających pod nazwą EMPiK FOTO, a także ponad czterdzieści szkół języków obcych. W sierpniu 2008 w Polsce EMPiK posiadał 118 salonów. Część z nich to wielopoziomowe domy handlowe typu megastore. EMPiK aktywnie rozwija też swoją działalność na Ukrainie.

Większe EMPiK-i posiadają kąciki z miejscami siedzącymi, gdzie można w nieskrępowany sposób poczytać dowolną książkę czy czasopismo oraz większość gazet, chociaż np. prasa codzienna zazwyczaj wydawana jest przy kasie za opłatą. Mogą też posiadać kawiarenki (np. Bydgoszcz) stylizowane na Starbucks, choć bez foteli, ze stosownym wyborem ciepłych i zimnych napojów oraz ciastek nieznanym za PRL-u. Przy zakupie większej ilości publikacji, np. od 100 złotych wzwyż, paragon może służyć jako kupon na napój. Największe EMPiK-i, takie jak megastore Junior w Warszawie, posiadają wydzielone miejsca do spotkań z artystami, często międzynarodowego kalibru, np. Terrym Pratchettem w 2004 roku.

 

źródło: empik.com


Powrót do listy artykułów >>